De Scharrelaar 13 (vogeltijdschrift)

De dynamiek in de vogelwereld is groot.

De voorjaars- en najaarstrek, de eerste waarnemingen ooit (brileider!), en de voor eerst waargenomen broedparen in een gebied zijn reden tot groot plezier, maar het verdwijnen van een ooit gewone soort reden tot treurnis.

In Scharrelaar 13 staan juwelen van verhalen over het komen en gaan van vogels. Bioloog en wetenschapsjournalist Nienke Beintema schrijft over de laatste inzichten uit vogelonderzoek, met de vraag: is het aangeboren of aangeleerd?

Andere vogelsoorten komen en doen vervolgens hun uiterste best om te blijven, zoals een kleine kolonie bruinkopdiksnavelmezen bij het Limburgse Weert. Redacteur Jean-Pierre Geelen ging op zoek naar deze bijzondere mezensoort, waarvan sinds 1997 zo’n dertig broedparen standhouden.

Uiteraard zijn er ook soorten die voorgoed verdwijnen. Wetenschapsjournalist en schrijver Paul Q. de Vries duikt in het verhaal achter de dunbekwulp en de mensen die naar deze uitgestorven vogel op zoek waren.

Verder zijn in dit themanummer verhalen opgenomen over de gieren en zwarte wouwen in Mumbai, over de wijze waarop het veranderende broedgedrag de lepelaar redde, over de krakeend en de wilde eend in de Nederlandse meren en plassen en over de eenzame brileider die voor de kust van Texel dobberde.

Uiteraard zijn er ook bijdragen van de vaste auteurs Marja Vuijsje en Remco Daalder en redacteur Saskia van Loenen start met een nieuwe rubriek: wandelen door Nederlands mooiste vogelgebieden.

De redactie bestaat uit uitgever Emile Brugman, Volkskrant-journalist Jean- Pierre Geelen, NRC-journalist Saskia van Loenen en schrijver Alexander Reeuwijk. Zij laten de schrijvers, dichters en kunstenaars schitteren onder het motto: vogels zijn onze cultuur.

Het beeldmateriaal in deze editie bestaat uit een selectie uit de spreeuwenwolkenfoto’s van fotograaf Erik Hijweege.