De universele rechten van de plant (boek)

Van alle biomassa op onze planeet bestaat ruim 80 procent uit planten – de mensen en dieren vormen samen maar 0,03 procent.

De Natie der Planten, zo stelt Stefano Mancuso, was en is de unieke en eeuwige macht op aarde. Zonder planten zou al het leven op aarde waarschijnlijk nooit bestaan hebben. Planten zijn al lang geleden een samenwerkingsverband met ons aangegaan, ook al merken wij daar niets van. Zo heeft de mens bijvoorbeeld door de domesticatie van granen zijn voedselproblemen grotendeels opgelost. Maar in ruil hebben graan, rijst en mais de kans gekregen om zich naar alle uithoeken van de wereld te verspreiden.

Op toegankelijke en inspirerende wijze past Mancuso de Verklaring van de Universele Rechten van de Mens (1948) toe op het plantenrijk. Hij heeft de grondrechten van de plant opgesteld en in acht uitvoerig toegelichte artikelen beschreven. Bevlogen pleit hij, goed onderbouwd met nieuwe ontdekkingen en gegevens, voor de kracht van de plant en een bewustere manier van samenwerking tussen mens en natuur. Je hoeft geen bioloog of klimaatexpert te zijn om te begrijpen dat Mancuso’s De universele rechten van de plant ons nog lang zal bezighouden.

Dit boek is voortgekomen uit een speelse gedachteoefening waarbij ik me een grondwet voorstelde die was geschreven door de planten. Een grondwet die is geschreven door en in naam van de planten, door iemand die geen verstand heeft van juridische zaken. Mijn broer, een jurist, waarschuwde me meteen voor de risico’s van het spelen met heilige teksten en adviseerde me ervan af te zien. Als goede broer die ik ben heb ik niet naar hem geluisterd en nu moet ik dus maar haopen dat het hof clementie zal tonen voor de onvermijdelijke onnauwkeurigheden die ik over het hoofd heb gezien bij het opstellen van de acht artikelen waarop de universele rechten van de Natie van de Planten zijn gebaseerd. 

Paperback, 150 blz., auteur: Stefano Mancuso, Cossee uitgever