Knolkervel – Chaerophyllum bulbosum (zadenzakje)

Knolkervel, knolribzaad of raapachtige wilde kervel is een vergeten groente met korte dikke penwortels met een zachtzoete iets naar kastanjes neigende smaak. Ondanks de naam is er geen verwantschap met de gewone kervel. Het blad is iets giftig.

Knolribzaad heeft een gladde, holle stengel die onderaan stekelig behaard is en rode vlekken heeft. Hogerop is de stengel kaal, blauwachtig berijpt en voorzien van rode strepen. Onder de knopen is de stengel verdikt. De bladeren zijn drie- of viervoudig geveerd en aan de onderzijde behaard.

Dit 2-jarig kruid van de schermbloemenfamilie komt In het wild in Nederland nog maar zeldzaam voor langs de grote rivieren. Maar in Oost-Europa en Rusland groeit knolkervel nog volop in het wild.

Zaai in maart of september.

Ze bloeit in het tweede jaar in juni en augustus met witte bloemschermen en kan 100 tot 200 cm hoog worden.

Je kunt de knolletjes rauw eten, dan zijn ze knapperig en een beetje pittig, lekker in dunne plakjes in een salade.

Je oogst ze het best, tussen december en maart, pas als je ze gaat bereiden. De knolletjes kunnen goed tegen kou (in de grond). Na de oogst goed borstelen, niet schillen. Je kunt ze koken en verwerken in soep en saus.

Geneeskrachtig, bijenplant

Een zadenzakje bevat ongeveer 15 zaden.